(…) het feit op zich dat je door een jongen gekust wordt, dat is zo heerlijk! Dat neemt niemand me af. Het is augustus 1977. Ik mag mee op vakantie met de ouders van vriendin W. Ze hebben familie in Z, opa en oma, tantes en ooms, maar vooral neef A! Na wat verkennende bezoekjes, […]
“Ik vind dat je grootouders ergens ver weg moeten zitten en niet elke dag over de vloer moeten komen”, schrijf ik op 19 juni 1976 in mijn dagboek. “Dat is bij ons wel zo. Bah, bah, ik doe alles verkeerd en mijn moeder commandeert vanuit haar ziekenhuisbed!” Een paar jaar eerder noem ik oma nog
Tussen servet en tafellaken Meer lezen »
“Is alles goed gegaan Annie? Het was wel spannend hè, nu de dokter in het begin toch niet zo erg enthousiast was!” Opgetogen lees ik kraampost van tante R. Ze feliciteert haar vriendin Annie met de geboorte van haar derde kind. Het is eind 1961. Annie was mijn moeder. Het verhaal achter bovenstaande zinspeling hoor
Mijn sixties als gewenst kind Meer lezen »
Vandaag is het precies vijftig jaar geleden dat mijn vader is overleden. Ik ga terug in de tijd. Het is 1976, ik ben 14 jaar. Op de maandagochtend van 12 april ziet een voorbijganger een man liggen vanaf de dijk. Mijn vader is aan het werk op het land van de buren en krijgt een
Het leven gaat door Meer lezen »
21 december 1967, ik heb een poëziealbum gekregen! De spelling kan ook met een s, net als bij poesieplaatjes. Ik blader het, bijna zestig jaar later, vertederd en verwonderd door. Het eerste versje is van ‘je zusje Mija’, toen 12 jaar. Haar handschrift is niet eens veel veranderd. Dan komt ‘je broertje Wim’: In de
Ode aan het poëziealbum Meer lezen »
Hé, wat doet dit stukje over een Franse zanger hier? Deze blog staat er niet per ongeluk. In 2024 heb ik 21 columns geschreven over Patrick Bruel. In mei van dat jaar gaan een paar mensen voor het eerst mee naar een concert. Ik bombardeer ze vanaf januari wekelijks met een mail over de artiest
Geschiedenis van een fan Meer lezen »
Deze opname is rond 1924 gemaakt. Een eeuwigheid geleden. In 2014 maakte ik een fotoboek voor mijn moeder. Weken spitten in oude albums, scannen van de mooiste plaatjes, een verhaal vertellen over generaties, wat een fijn werkje om te doen! De meest beduimelde kiekjes komen weer tot leven na een digitale opknapbeurt. De ernstige mensen
Memoires is een mooi woord voor herinneringen. Op mijn werkkamer in het tuinhuis staat een kast met vakken. In ieder vak ligt een verzameling met schriften, attributen, uitnodigingen, fotoboeken. Je kunt het zo gek niet bedenken. Bij de laatste verhuizing heb ik het geheel naar jaartal gesorteerd. Ik vond het zonde om alles in dozen