Maanden geleden vraagt dochter J mij of ik een Frans lesje wil komen geven op haar school. Ze is als juf druk met de Europaweek en krijgt Frankrijk toegewezen als land waarover ze moet onderwijzen. Als ik kom, kunnen de kinderen al tellen, weten ze de dagen van de week en de kleuren van de regenboog. Aan de wand hangen hun foto’s, uitgedost als Fransen en Françaises. Die zijn ook geprikt op een landkaart. Zo kun je zien waar iedereen op vakantie is geweest. Parijs scoort op het eerste gezicht hoog, zeven kiekjes op een kluitje, maar de eer gaat naar Disneyland in Marne-la-Vallée.
25 nieuwsgierige 9- en 10-jarigen kijken me vol verwachting aan. Kinderen van die leeftijd bewegen zich tussen magisch denken en de realiteit van alledag. Sommigen zijn puur kind, bij anderen zie je de puber al.
J heeft niet verklapt dat ik haar moeder ben. Dat mag ik in het Frans uitleggen. Ongeloof en verbazing rollen over ons heen. Ik voer korte gesprekjes, leg uit dat grammatica anders is en vertel iets over de topografie. De weetjes over Frankrijk doen het goed (aantal inwoners, geliefde sporten, hoeveelheid stokbroden per dag). J en ik lezen een boekje voor waarbij we de talen afwisselen. ‘Raad eens hoeveel ik van je hou’ leest mijn dochter. ‘Devine combien je t’aime’ volg ik.
Als dank voor mijn bijdrage hebben de kinderen een liedje van Patrick ingestudeerd: ‘Stand Up!’. Karaokend sta ik in het zonnetje.
Ten slotte doen we een quiz Kahoot! Dan staat de klas op zijn kop.
Als de kinderen naar huis zijn, begint de andere helft van het werk als juf. Op haar bureau liggen stapels schriften en werkboeken op nakijken te wachten. De volgende dag wordt de Europaweek afgesloten met een bezoek van de ouders. Die worden van Franse hapjes voorzien. J bereidt dit ’s avonds voor. Er verhuizen twee kratten naar school om alles vers af te bakken, te decoreren en te serveren. Op andere avonden zijn er oudergesprekken, vergaderingen of trainingen. Onderwijs is het enige werk waarbij je na je werk aan het werk moet om de volgende dag te kunnen werken, verzucht J.
Het was een leuke en originele middag. Wat mijn dochter elke dag presteert is knap. Doe het maar eens. Verslapte aandacht tot hangend aan je lippen, tien armen omhoog en niet steeds dezelfde wijsneus het antwoord laten geven, stille kinderen betrekken, een druk kind rustig houden, complimenten en standjes geven. Dat alles dwars door elkaar. Na afloop knuffelen we en weten we beiden dat dit een unieke gebeurtenis is geweest: samen voor de klas.
Tot slot waag ik me aan een gedicht als ode aan J en alle juffen en meesters in de wereld:
Cijfers leren ze van haar en
de kleuren van de Franse vlag
Woorden, moeilijker ieder jaar
Hoor ze zingen elke dag
Over geschiedenis en taal
Kennis klontert in hun brein
Klas bijeen in een lokaal
Groeien en steeds wijzer zijn
Wilde bloemen in de knop
Op weg naar grote mensen, vrij
Elk kind heeft waarde, ieder top
Een tuin vol plannen, mooi en blij.
Mooi Maaike 😍!
Maaike, wat een superleuk stukje! Wat een mooie ervaring zeg dat je met J voor de klas hebt gestaan. Ik wist niet dat kinderen uit groep 6 op deze manier spelenderwijs Frans leren en iets van Frankrijk opsteken op deze manier. Complimenten voor J!
Dank je wel voor je reactie Mija!
Andere groepen hebben andere Europese landen behandeld. Frankrijk kwam J goed uit. Dit project behoort niet tot het standaard onderwijsprogramma. Dit is eenmalig.
Echt mooi geschreven. Mijmer maar verder😉
Dank je Willem! Ga ik doen.